АҚША БАР, СТАДИОН БАР, АЛ НӘТИЖЕ ҚАЙДА? «ҚАЙСАРҒА» ҚОЙЫЛАТЫН СҰРАҚ КӨП

 Қызылорданың намысын қорғап жүрген «Қайсар» футбол клубының қазіргі жағдайы жанкүйерді қуантудан гөрі алаңдатып отыр. Турнирлік кестедегі нәтиже бір мәселе болса, команданың алаңдағы тәртібі, ұйымдастырушылық деңгейі мен ішкі ахуалына қатысты сұрақтар одан да көбейе түсті, – деп хабарлайды Opennews.kz ақпараттық агенттігі.

 Соңғы кездесулердің бірінде болған бірнеше көрініс клубтағы мәселелердің жай ғана сәтсіз ойынмен шектелмейтінін аңғартқандай.

 «Алтайға» қарсы матч кезінде «Қайсар» футболшысы Микейасудың жейдесі жыртылып қалды. Футболда мұндай жағдай болуы мүмкін. Ойын барысында жейденің жыртылуы – төтенше оқиға емес. Бірақ мәселе басқа.

 Алаңдағы футболшыға ауыстырып киетін қосалқы жейде табылмай, ол жыртылған формамен ойынын жалғастыруға мәжбүр болғаны жанкүйерлердің наразылығын туғызды.

 Бұл жерде заңды сұрақ туады: кәсіби футбол клубында ойыншыға арналған қосалқы форма неге дайын болмады?

 Бұл ұсақ-түйек болып көрінуі мүмкін. Алайда кәсіби спортта команда деңгейі тек трансфермен немесе стадионмен өлшенбейді. Ұйымдастыру мәдениеті киім-кешектен бастап медициналық қызметке, логистикадан алаңдағы тәртіпке дейінгі ондаған детальдан құралады.

 Сондықтан жыртылған жейде – мәселенің өзі емес. Ол клубтағы ұйымдастыру сапасына қатысты үлкен сұрақтың символына айналып отыр.

 Матч кезінде жанкүйерлерді одан да қатты алаңдатқан тағы бір жағдай болды. «Қайсардың» екі футболшысы ойын үстінде бір-бірімен сөзге келіп, жанжалдың соңы жаға ұстасуға дейін жетті.

 Футбол – эмоциясы жоғары спорт. Алаңда пікірталас та, ашу да болады. Бірақ бір команданың ойыншылары қарсыласқа емес, бір-біріне күш көрсетуге дейін барса, оны жай ғана «ойын эмоциясы» деп қабылдау қиын. Осы оқиға команданың ішкі психологиялық ахуалы қандай деген сұрақты алға шығарады.

 Футболшылардың бір-бірімен түсінісе алмауы алаңдағы тактикаға ғана емес, жалпы ұжымдық тәртіпке де әсер етеді. Ал кәсіби клубта мұндай ахуалға кім жауап береді?

 Бас бапкер ме?

 Спорт директоры ма?

 Клуб басшылығы ма?

 Ойыншылардың өздері ме?

 Жанкүйерлер дәл осы сұрақтардың жауабын күтеді.

 Әлеуметтік желілерде «Қайсардың» қазіргі жағдайына байланысты сын көбейді. Жанкүйерлердің бірі:

Әрине, әлеуметтік желідегі пікір – ресми қорытынды емес. Бірақ жанкүйердің реакциясын да елемеуге болмайды. Өйткені клубтың басты капиталының бірі – халықтың сенімі.

Қызылордада жаңа, заманауи, 11 мың орындық стадион пайдалануға берілді. «Қайсардың» басқару жүйесінде де өзгерістер болды. Командаға жаңа футболшылар шақырылып, трансферлік саясатқа қатысты үлкен үміт қалыптасты. Жанкүйерлер тәжірибелі футболшылар келсе, клубтың нәтижесі де жақсарады деп күтті.

Алайда бүгінгі турнирлік жағдай сол үмітті ақтап отыр ма?

Команданың активінде – 20 ұпай. Турнирлік кестеде – соңғы орын. Міне, футболдағы көрсеткіш осы.

 Стадион қаншалықты әдемі болғанымен, трансфер қаншалықты қымбат болғанымен, түпкі бағаны табло мен турнирлік кесте береді.

Сол себепті бүгін «Қайсарға» қатысты ең басты сауал қарапайым:

Неге нәтиже жоқ?

Мәселе Мозесте ме, әлде жүйеде ме?

 Әлеуметтік желілерде кейбір футболшылардың трансфері мен жалақысына қатысты түрлі ақпараттар мен пікірлер де талқыланып жүр. Соның ішінде Мозеске қатысты әңгіме жиі айтылады. Алайда мәселені бір ғана футболшыға тіреп қою дұрыс болмас еді. Тіпті ең мықты легионердің өзі жүйесіз командада жалғыз нәтиже жасай алмайды. Сондықтан әңгімені «мына футболшы қанша алады?» деген сұрақтың төңірегінде ғана қалдырмай, одан әлдеқайда маңызды мәселені көтерген жөн: Клубта жұмсалған қаржы мен спорттық нәтиженің арасында нақты байланыс бар ма?

 Трансферлік шешімді кім қабылдайды?

 Футболшылар қандай критерий бойынша таңдалады?

 Команда жасақтағанда бапкердің пікірі қаншалықты ескеріледі?

 Клубтың маусым алдындағы нақты мақсаты қандай болды?

 Сол мақсаттың орындалуына кім жауап береді?

 Міне, кәсіби клубтың басшылығы жауап беруі тиіс сауалдар осы. Әрине, бір жыртылған жейдеге қарап бүкіл клубтың жұмысына үкім шығару әділетсіз болар еді. Бірақ оқиғаларды бір-бірінен бөлек қарасақ та, олардың бәрі бір жерден түйіседі.

 Қосалқы формаға қатысты жағдай.

 Алаңдағы ойыншылар жанжалы.

 Турнирлік кестедегі соңғы орын.

 Жанкүйерлердің наразылығы.

 Трансферлік саясатқа қатысты күмән.

Осылардың барлығы клубтағы басқару мен жауапкершілік мәселесін күн тәртібіне шығарады.

Егер команда жеңіліп жүрсе – спорттық штабтан сұралады.

Егер трансфер нәтиже бермесе – селекцияға жауаптылардан сұралады.

Егер алаңда тәртіп болмаса – жаттықтырушылар мен клуб менеджментінен сұралады.

Егер ұйымдастыру деңгейінде кемшілік байқалса – әкімшілік басқарудан сұралады.

 Ал егер осы мәселелердің бәрі қатар көрінсе, онда мәселені жекелеген эпизодтардан емес, тұтас жүйеден іздеуге тура келеді.

 Қарапайым жанкүйер клуб бюджетінің әр тиынын есептеп отырмауы мүмкін. Ол футболшының нақты жалақысын білмеуі де мүмкін. Оған трансферлік келісімшарттардың ішкі талаптары да белгісіз. Бірақ ол бір нәрсені анық көреді – алаңдағы ойынды. Жанкүйердің талабы да соншалықты күрделі емес. «Қайсар» жеңіс үшін ойнасын. Футболшылар соңына дейін күрессін. Командада тәртіп болсын. Клуб кәсіби деңгейде жұмыс істесін. Қызылорданың атын алып жүрген ұжым сол мәртебеге сай болсын.

 Қызылорда футболы бұдан жақсы нәтижеге лайық. «Қайсар» соңғы орында жүру үшін құрылған клуб емес. Ендеше ендігі мәселе бір матчтағы жыртылған жейдеде немесе екі футболшының жанжалында ғана емес. Мәселе – клубтың қай бағытқа бара жатқанында. Ал ең маңызды сұрақ әлі жауапсыз: «Қайсарды» қазіргі жағдайдан кім және қалай алып шығады?